تحلیل تکنیکال A3MInvestments درباره نماد NVDAX در تاریخ ۱۴۰۴/۱۰/۱۸

نرخ و تورم صندوق های فدرال رزرو: درک موضع فدرال رزرو و پیامدهای سرمایه گذاری نرخ بهره کلیدی فدرال رزرو و نرخ تورم رسمی دو معیار مهم برای بازارهای مالی هستند. تأثیر متقابل آنها تعیین می کند که آیا سیاست پولی تطبیقی ​​یا محدودکننده است و سرنخ هایی در مورد جهت آینده آن ارائه می دهد. برای ارزیابی شرایط مالی واقعی، تحلیلگران بر روی ارقام اسمی تمرکز نمی کنند، بلکه بر تفاوت بین آنها تمرکز می کنند: نرخ بهره واقعی. ارقام کلیدی فعلی: نرخ اسمی صندوق های فدرال رزرو: پس از کاهش دسامبر 2025، محدوده هدف 3.50-3.75٪ است. تورم رسمی (PCE): شاخص اولیه فدرال رزرو، یعنی شاخص هزینه های مصرف شخصی، تقریباً 2.8 درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته است. شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) که بیشتر مورد استناد قرار می گیرد کمی بالاتر است و در حدود 3.0٪ است. محاسبه نرخ بهره واقعی: فرمول این است: نرخ بهره واقعی = نرخ اسمی وجوه فدرال رزرو - تورم. با استفاده از کران بالای نرخ فدرال رزرو و شاخص PCE: 3.75٪ - 2.8٪ = 0.95٪. نرخ واقعی مثبت نشان می دهد که هزینه وام از سرعت تورم بیشتر است. این به عنوان یک ترمز برای اقتصاد عمل می کند، که قصد دارد تقاضا را کاهش دهد و تورم را به سمت هدف 2 درصدی فدرال رزرو هدایت کند. نرخ "خنثی" کجاست؟ نرخ خنثی (اغلب به عنوان r* یا "r-star" نشان داده می شود) سطح نظری نرخ بهره واقعی است که در آن سیاست پولی نه محرک و نه محدود کننده اقتصاد است و اجازه رشد پایدار با ظرفیت کامل را می دهد. اجماع فدرال رزرو نرخ واقعی خنثی بلندمدت را تقریباً 1% برآورد می کند. این بدان معناست که برای دستیابی به یک موضع خنثی، نرخ سیاست اسمی باید حدود 1٪ بالاتر از هدف تورم (2٪) یا تقریباً 3٪ باشد. تحلیل وضعیت فعلی: نرخ واقعی فعلی ~ 0.95٪ بسیار نزدیک به نرخ خنثی تخمینی ~1٪ است. این نزدیکی توضیح می‌دهد که چرا فدرال رزرو اخیراً اعلام کرده است که موضع سیاست‌اش نزدیک به خنثی است. این ارزیابی در پیش‌بینی‌های تنظیم‌کننده منعکس شده است، که از اوایل سال 2026، نشان از رویکرد محتاطانه‌تری دارد که به طور بالقوه شامل تنها یک کاهش نرخ در طول سال است. نرخ بهره واقعی مستقیماً بر هزینه‌های وام برای مشاغل و خانوارها تأثیر می‌گذارد و در نتیجه سرعت رشد اقتصادی و ارزیابی دارایی‌ها را شکل می‌دهد. ملاحظات سرمایه گذاری: تغییرات سیاست: در حالی که رهبری فعلی فدرال رزرو نشان دهنده توقف است، تغییر آینده در رهبری یا بدتر شدن وضعیت اقتصادی data می تواند چرخه کاهش نرخ را تجدید کند. این امر می‌تواند برای بخش‌های حساس به نرخ بهره مانند املاک و مستغلات و شرکت‌های آب و برق یک باد پشت سر باشد. واگرایی جهانی: در سال‌های اخیر، در حالی که ایالات متحده نرخ‌های نسبتاً بالایی را حفظ کرد، سایر بانک‌های مرکزی major در کاهش تهاجمی‌تر عمل کردند. از آنجایی که اکثر شرکت‌های "مگنفیست سون" (به استثنای آمازون و مایکروسافت) بیش از نیمی از درآمد خود را از بازارهای بین‌المللی به دست می‌آورند، این نقدینگی جهانی باعث افزایش قابل توجه درآمد آنها شد و به عملکرد بهتر تاریخی آنها کمک کرد. مواجهه داخلی در مقابل بین المللی: سهام با سرمایه کوچک (به عنوان مثال، شاخص راسل 2000) معمولاً بر بازار داخلی ایالات متحده متمرکز هستند. بنابراین عملکرد آنها مستقیماً با شرایط مالی ایالات متحده مرتبط است. همانطور که نرخ واقعی از سطوح محدود کننده به سمت قلمرو خنثی یا تطبیقی ​​حرکت می کند، فشار بر این شرکت های کوچکتر و اغلب بدهکارتر را کاهش می دهد و خدمات بدهی و سرمایه گذاری را برای آنها آسان تر می کند. نتیجه گیری: نظارت بر شکاف بین نرخ واقعی صندوق های فدرال رزرو و نرخ خنثی تخمینی، چارچوب قدرتمندی برای سنجش سیاست پولی فراهم می کند. برای سرمایه گذاران، یک move به سمت "منطقه خنثی" محیط مطلوب تری را برای شرکت های متمرکز داخلی و شرکت های کوچک نشان می دهد، زیرا نرخ های واقعی پایین تر بار بدهی خالص را کاهش می دهد و از توسعه داخلی حمایت می کند.